Од Дизелдорф до Скопје: иста идеја, ново време.Историјата на радарите во Германија покажува дека отпорот кон нови сообраќајни технологии не е ништо ново. Кога во 1959 година биле направени првите радарски фотографии на релацијата Дизелдорф – Ратинген, јавноста реагирала со недоверба и критики – слично како денес во Македонија.
Речиси шест децении подоцна, истата приказна се повторува во Скопје, со воведувањето на системот „Safe City“.
Што е заедничко?
И тогаш и сега, целта е иста:
контрола на брзината,
намалување на прекршоците,
поголема безбедност на улиците.
Како што Германија започна со мобилни радари во VW-комбиња, денес Македонија користи мрежа од камери кои автоматски бележат брзо возење, поминување на црвено и други прекршоци — без директен контакт со полиција.
Фактите што ја раздвижија јавноста
Во првите денови од активирањето на „Safe City“:
беа регистрирани десетици илјади прекршоци за многу кратко време,
дел од возачите беа затечени од тоа колку често ја надминуваат дозволената брзина, дури и „несвесно“,
на социјалните мрежи се појавија сомнежи за точноста на мерењата и поставените ограничувања.
Слични реакции се бележеле и во Германија во 1960-тите, кога бројот на казни нагло пораснал – не затоа што возачите одеднаш почнале да возат побрзо, туку затоа што прекршоците конечно почнале системски да се евидентираат.
Времето ќе покаже колку „Safe City“ е неопходен чекор, особено ако се земе предвид сообраќајната култура и бројот на несреќи во Македонија.
Но, историјата покажува и нешто друго: ваквите системи се прифаќаат само ако се прецизни, транспарентни и фер.
Ако возачите добиваат јасен доказ, ако има простор за жалба и ако фокусот навистина е безбедноста — со тек на време негодувањата ќе стивнат. Токму така, денес во Германија радарите се доживуваат како нормален дел од сообраќајот, иако некогаш биле подеднакво непопуларни.
За повеќе информации и дискусии на вакви и други теми придружете ни се во групата Македонци во Германија.
Може да ви се допаѓа
За авторот
